Alex watermeloen fanaat

08 September: Wij lopen uit Keri Beach naar de hoofdweg waar de bus om kwart over 7 zou stoppen om ons naar Lithakia te brengen want daarvandaan waren we van plan richting de zee te lopen en dan langs Laganas richting Kalamaki en misschien zelfs Zakynthos.

Maar de bus heeft al 20 minuten vertraging en wij lopen gewoon door. 5 kilometer verder (verlies ik m’n weddenschap) rijdt de bus ons voorbij, met een vertraging van het liefst drie kwartier! De weg die wij lopen is zoals we hadden verwacht, erg slingering en gevaarlijk, maar aangezien het nog vroeg in de ochtend is, valt het nog wel mee aangezien het nog niet druk op de weg is.

Ag. Sostis

In Lithakia valt niets te beleven en is er zelfs geen pinautomaat. Na een korte meloen feest, lopen wij nu richting (Agios Sostis) de zee. De ruines die de kaart van Zakynthos ons belooft, zijn rond Agios niet te vinden. Wellicht werd op de kaart Ag. Sostis eilandje zelf mee bedoeld?

We komen wel een oudere Griekse vrouw tegen, die net als wij gedwongen van de weg gaat voor een paar jeeps, volgeladen met de gek lachende toeristen. “Stupid turists!” maak ik zo’n een ironische opmerking richting de vrouw. Zij knikt bevestigend en maakt een gebaar wijzend een paar keer met een vinger op haar hoofd, wrijft vervolgens met haar wijsvinger tegen haar duim, van: “ja, gekkigheid en geld complex!”

 

Ag. Sostis brug

Wij hebben nu zo’n vier uur gelopen en duiken we de zee in op ’t strand van Ag. Sostis. Het is al voorbij elf uur in de ochtend en de zon begint te branden. Zowel Lo als ik kijken regelmatig vanuit het water naar dat bruggetje dat naar Ag. Sostis lijdt en het duurt niet zo lang tot we daar boven op ’t terrasje zitten. Met onze laatste centjes bestellen we nog espresso en frisdrank. Het uitzicht is adembenemend. Het lijkt net een sprookjes eilandje.

Het bijzondere van deze plek is dat men hiernaast vanaf Ag. Sostis, langs Laganas helemaal naar Kalamaki kan lopen. En dan wel langs het water. Zo’n 7 a 8 kilometer wandelplezier. Iets waar we al dagen zitten op te wachten. Nou ja, lopen om te wachten… eeuuurrrghm! We lopen gewoon.

Voor vele toeristen een paradijs op aarde. Voor ons iets om van te kotsen. We kunnen zeker wat komfoor waarderen, maar zijn toch wat meer de natuurdieren. We zijn tenslotte niet naar Griekenland gekomen om te karten (ja, er is daar wel een kart baan!) –en ook niet om te gokken (eh, ja, dus ook enkele casino’s…). Na het (eindelijk) pinnen en een korte lunch onderbreking, laten wij met alle plezier Laganas achter ons, op weg naar Kalamaki. Ook op Kalamaki bevinden zich vele toeristen, maar is in vele opzichten minder extreem dan Laganas, die speciaal is gebouwd naar de maatstaven van een westerse toerist.

Wij merken beide dat het erg heet is vandaag, de heetste dag tot zo ver en wij duiken nu voor de tweede keer vandaag de zee in. De hitte is bijna niet vol te houden ook al hebben wij genoeg water bij ons.