Lo/Alexander: Langs het strand weer terug naar Mimis en na een herlijk Griekse Moussaka en visschotel gaan we naar de “Ninja Turtles” spreekprogramma in de bar, ondersteund met een uitgebreide dia’s show. Een voorlichting over de bescherming en het onderzoek dat hier op het eiland loopt naar zeeschildpadden en hun nest gedrag, om zo het dier te kunnen beschermen en behoeden voor uitsterven.

De presentatie wordt gegeven door The Sea Turtle Protection Society of Greece, ook wel Archelon. Archelon is een vereniging van de vrijwilligers die gele t-shirts dragen.

Schildpadden voorlichting in Calypso

Wij vragen hun naar het verschil waarna ons verteld wordt, dat de schildpadden bewakers op alle stranden (National Marine Park of Zakynthos, ook wel N.M.P.Z.), overheidsambtenaren zijn -en ze herkenbaar zijn d.m.v. hun blauwe uniformen.

Beide organisaties werken wel samen.

De wetenschappelijke onderzoeken naar de zeeschildpadden worden echter door de vrijwilligers gedaan, dus door Archelon. N.M.P.Z. doet slechts observatie, bewaking en het handgaven van regels.

 

Lo's ochtendduik in het zwembad

Alexander, 07 September: Donderdagochtend eerst een duik in Calypso’s zwembad, i.p.v. douchen, daarna op ’t terrasje bij Spiro, krijgen we een echt “Ionian ontbijt”. Spiro geeft ons wat tips voor onderweg en we gaan weer verder. Met de bus naar Zakynthos waar we wat lunchen en een paar uur later nemen wij de bus naar Keri. De bussen rijden (qua tijd) echt op z’n Grieks. 30 minuten later dan volgens ’t schema, is eerder regel dan uitzondering.

Daarnaast is ’t opvallend dat de buschauffeurs echt paardenzenuwen hebben, met al die toeristen die op de gehuurde scooters en quads ’t verkeer hinderen, maar zelf doen ze ook aardig aan mee. Midden op de drukste weg van Zakynthos even de bus stoppen, sigaretten kopen en daarna, terwijl zowel de passagiers als de auto’s die achter ons rijden geduldig wachten, gewoon verder rijden… lijkt in Griekenland de doodsnormaalste zaak van de wereld te zijn. Later in de middag, keek onze buschauffeur zo nieuwsgierig naar ons toen we in Keri uitstapten, van: “Hier wil je toch niet uitstappen, valt niks te beleven…”

Hij wachtte keurig op ons toen een lokale Griekse vrouw ons stiekem vroeg “of we misschien niet liever in Keri Beach wilden zijn, want hier in Keri zelf, valt niets te beleven…?!” Nou OK dan, terug naar de wachtende bus dan! :-)